Krajobraz, lasy
mail
Krajobraz gminy ukształtowany zostal przez zlodowacenie bałtyckie, które
pozostawiło liczne formy stanowiące o bogactwie i atrakcyjności terenu.
Wymienic tu należy przede wszystkim rynny polodowcowe, w których znajdują
się trzy ciągi jezior:
- J.Budziszewskie - J.Czarne - J.Kogozinskie,
- J.Małe - J.Prusieckie,
- J.Nienawiskie Duże - J.Nienawiskie Małe - J.Boguniewskie.
Innym ciekawym krajobrazowo terenem jest obszar równin i wzniesien morenowych
w okolicach Studzienca, Nienawiszcza i Słomowa. Zwłaszcza w okolicach Słomowa
występują znaczne różnice wysokości względnej, dochodzące na niewielkim
obszarze do 20 metrów. Na tym właśnie terenie, w północno-zachodniej części
rezerwatu "Buczyna", znajduje się najwyższe wzniesienie przekraczające
nieznacznie wysokośc 120 m n.p.m. Z tym typem krajobrazu kontrastuje rozległa,
położona
na wysokosci ok. 70 m n.p.m. równina, na której znajduje się miasto Rogozno.
Najniżej położonym punktem na terenie gminy (około 58 m n,p.m.) jest miejsce,
w którym rzeka Wełna opuszcza ten teren.
Lasy pokrywają ok. 26% powierzchni gminy. Dominują bory sosnowe, choc udział
dużych powierzchni lasow liściastych jest znaczny. Największy kompleks
leśny stanowi obszar porośnięty borami sosnowvmi, rozciągający się po
obydwu brzegach Małej Wełny. Drugim dużym obszarem leśnym o podobnym
charakterze jest skraj Puszczy Noteckiej, zajmujący południowo-zachodnią
częśc gminy. Mniejsze kompleksy borow znajdują się w okolicach Tarnowa.
Na połodnie od wsi Nienawiszcz, Boguniewo i Słomowo rozciąga się duży kompleks
lasów bukowych, sięgający poza granice gminy i stanowiący najwieksze
skupienie czystych drzewostanów bukowych w Wielkopolsce. Buk osiąga tu
wschodnią granicę zasięgu na Niżu Polskim.
[Rogozno i okolice, Przewodnik, Wydawca:
Towarzystwo Przyjacioł Rogozna, ISBN 83-901464-2-8]